درمان‌های اولیه ام‌اس تأثیر متفاوتی بر عود بیماری و آسیب مغزی دارند

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که درمان‌های هدفمند بر روی سلول‌های B سیستم ایمنی می‌توانند شانس کمتری برای عود بیماری در مراحل اولیه ام‌اس (مولتیپل اسکلروزیس) فراهم کنند. بر اساس این مطالعه، افرادی که داروهای تزریقی برای کاهش سطح سلول‌های B ایمنی دریافت کردند، 62 درصد کمتر از افرادی که داروهای خوراکی معمولی مصرف می‌کردند، دچار عود بیماری شدند.

این یافته‌ها در نشریه Neurology Open Access منتشر شده است. همچنین، بیمارانی که درمان‌های کاهش‌دهنده سلول‌های B را بلافاصله پس از تشخیص آغاز کردند، کمتر در معرض آسیب مغزی مرتبط با ام‌اس قرار گرفتند. با این حال، پیشرفت ناتوانی در تمامی بیماران ام‌اس در دو سال پس از تشخیص تقریباً یکسان بود، بدون توجه به نوع درمان اولیه‌ای که دریافت کرده بودند.

دکتر فردریک پیهل، محقق ارشد این مطالعه و استاد نورولوژی در موسسه کارولینسکا در سوئد، گفت: «بیماران ام‌اس و پزشکان اکنون گزینه‌های درمانی بیشتری دارند، اما هنوز هم انتخاب بهترین درمان دشوار است.» او افزود که گروه‌های درمانی در ویژگی‌های مهم بیماران تفاوت داشتند، که نشان می‌دهد پزشکان تا حدی درمان‌ها را بر اساس ویژگی‌های فردی بیماران انتخاب می‌کردند.

در این مطالعه، 509 بیمار تازه تشخیص داده شده با ام‌اس عودکننده یا پیشرفته مورد بررسی قرار گرفتند. این بیماران بر اساس یکی از چهار نوع درمان اولیه که دریافت کرده بودند، تقسیم‌بندی شدند:

نتایج نشان داد که نرخ عود بیماری در افرادی که درمان‌های کاهش‌دهنده سلول‌های B را دریافت کردند، به طور متوسط 0.04 عود در سال بود. در مقایسه، این نرخ برای افرادی که داروهای خوراکی مصرف می‌کردند، 0.16 بود. همچنین، درمان‌های کاهش‌دهنده سلول‌های B به کاهش جزئی در آسیب‌های مغزی مرتبط با بیماری نسبت به داروهای خوراکی مرتبط بودند.

پیهل خاطرنشان کرد که این اطلاعات جدید می‌تواند به پزشکان و بیماران کمک کند تا در مورد انتظارات از درمان بحث کنند. او گفت: «هیچ درمان واحدی برای همه بهترین انتخاب نخواهد بود و ویژگی‌های بیمار باید در انتخاب درمان در نظر گرفته شود.»