یک مطالعه جدید در نشریه «آلزایمر و زوال عقل» نشان میدهد که بزرگسالان میانسال با شغلهای ثابت، مغزهایی سالمتر و جوانتر در سالهای بعدی زندگی خود دارند. در این تحقیق مشخص شد که مردانی که تاریخچه شغلی نامنظم دارند، مغزهایی به اندازه تقریبی هفت سال پیرتر از سن واقعی خود دارند. همچنین، زنانی که زودتر از موعد بازنشسته میشوند، شش سال به سن مغز خود اضافه میشود.
این تحقیق که در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر شد، نشان میدهد افرادی که در میانسالی با مشکلاتی در حفظ شغل ثابت مواجه هستند، ممکن است با مغزهایی پیرتر از سن واقعی خود روبرو شوند. بهویژه، مردانی که تاریخچه شغلی نامنظمی دارند، به طور متوسط مغزهایی به سن هفت سال بالاتر از آنچه که باید داشته باشند، نشان میدهند. همچنین، بازنشستگی زودهنگام به افزایش آسیبپذیری در برابر زوال مغز منجر میشود.
نتایج این مطالعه نشان میدهد که حفظ شغل ثابت، مهمترین عامل شغلی برای حفاظت از سلامت شناختی است. به عبارت دیگر، داشتن شغل به سلامت مغز کمک میکند، حتی اگر فرد نگران از دست دادن آن شغل باشد. ارزیابیها نشان میدهد که استمرار شغلی، به جای احساس امنیت شغلی، ممکن است عامل محافظتی بیشتری برای زوال شناختی باشد.
این تحقیق بر اساس دادههای یک مطالعه در حال انجام درباره سلامت و بازنشستگی در میان آمریکاییها انجام شده است که تاریخچه شغلی و عملکرد مغز بیش از ۲۴۰۰ نفر را از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۴ پیگیری کرده است. در پایان این مطالعه، حدود ۳۰ درصد از زنان و ۳۱ درصد از مردان دچار اختلال شناختی خفیف یا زوال عقل شدند.
نتایج نشان داد که مردانی با استخدام نامنظم، نمرات شناختی پایینتری دارند و احتمال ابتلا به اختلال شناختی در آنها بیشتر است. همچنین، زنانی که زود بازنشسته شدهاند یا مدت طولانی بدون شغل بودهاند، نمرات حافظه پایینتری و عملکرد اجرایی ضعیفتری دارند.
این یافتهها پیامدهای مهمی برای پیشگیری از زوال عقل و سیاستهای بهداشت عمومی دارند. به گفته محققان، استمرار شغلی در میانسالی میتواند عاملی قابل تغییر باشد که با شناخت در دهههای بعدی مرتبط است. سیاستهایی که از پیوستگی در نیروی کار حمایت میکنند، میتوانند به بهبود سلامت شناختی کمک کنند.




دیدگاه و پرسش