مطالعه‌ای که در تاریخ ۸ سپتامبر در نشریه Annals of Internal Medicine منتشر شد، نشان می‌دهد که مرگ و میر در غلظت‌های هموگلوبین بالاتر از آستانه‌های تعیین‌شده توسط سازمان جهانی بهداشت (WHO) در پایین‌ترین حد قرار دارد.
این تحقیق که توسط مالک احمد، پزشک از دانشگاه گلاسگو در بریتانیا و همکارانش انجام شده، شامل ۵۰۲,۱۸۸ بزرگسال در بریتانیا بود و به بررسی ارتباط بین غلظت هموگلوبین پایه و مرگ و میر طولانی‌مدت بر اساس سن و جنسیت پرداخت. غلظت هموگلوبین در ۴۷۷,۸۷۶ شرکت‌کننده اندازه‌گیری شد.
نتایج نشان‌دهنده یک ارتباط U شکل برای مرگ و میر کلی با غلظت هموگلوبین بود، به‌طوری‌که کمترین خطر در غلظت‌های ۱ تا ۳ گرم در دسی‌لیتر بالاتر از آستانه WHO مشاهده شد. میزان بروز تجمعی استاندارد شده در طول ۱۰ سال در گروه مرجع ۴.۵ درصد بود، در حالی که این میزان در شرکت‌کنندگانی که بیش از ۲ گرم در دسی‌لیتر زیر آستانه بودند، ۱۲.۵ درصد گزارش شد. نسبت خطر تعدیل‌شده در طول پیگیری ۲.۸۷ بود.
همچنین، میزان بروز تجمعی ۱۰ ساله در افرادی که ۰ تا ۱ گرم در دسی‌لیتر بالاتر از آستانه بودند، ۵.۳ درصد و نسبت خطر تعدیل‌شده ۱.۱۸ بود. در زنان زیر ۶۰ سال، این ارتباطات کمتر ثابت بود. الگوهای مشابهی برای مرگ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی و سرطان در غلظت‌های پایین و مرزی مشاهده شد، اما در غلظت‌های بالاتر کاهش یافت.
نویسندگان این مطالعه خاطرنشان کردند: «مشاهدات ما نشان می‌دهد که مقادیر تا ۱ گرم در دسی‌لیتر بالاتر از تعریف فعلی WHO برای کم‌خونی (کم‌خونی مرزی) ممکن است نیاز به بررسی داشته باشد و نباید به‌طور خودکار موجب اطمینان خاطر شود، به‌ویژه در افرادی که شیوع بالایی از کمبود آهن دارند، مانند بزرگسالان مسن و افرادی که به بیماری‌های قلبی مبتلا هستند.»
دیدگاه و پرسش