بر اساس یک بررسی جدید که در تاریخ 20 سپتامبر در پایگاه داده مرورهای سیستماتیک کوکران منتشر شد، مداخلات چندعاملی و چندجزئی تأثیر چندانی بر میزان افتادن افراد نسبت به مراقبت‌های معمولی ندارند.
این مطالعه که توسط دکتر سینتیا سوارنالاتا از دانشگاه اکستر در بریتانیا و همکارانش انجام شده، به بررسی تأثیرات مداخلات پیشگیری از افتادن در افراد مسن ساکن جامعه پرداخته است. محققان با بررسی 110 آزمایش کنترل تصادفی که شامل 48,919 شرکت‌کننده مسن بود، دریافتند که این مداخلات ممکن است تعداد افتادن‌ها را کاهش دهند، اما تأثیر آن‌ها بر خطر افتادن حداقل یک بار یا دو بار یا بیشتر ناچیز است.
نتایج کلیدی
بر اساس این بررسی:
- مداخلات چندعاملی ممکن است تعداد افتادن‌ها را کاهش دهند (29 مطالعه؛ 9,442 نفر) و خطر افتادن دو بار یا بیشتر را کاهش دهند (17 مطالعه؛ 4,826 نفر).
- این مداخلات تأثیر کمی بر خطر افتادن حداقل یک بار (38 مطالعه؛ 12,774 نفر) نسبت به مراقبت‌های معمولی دارند.
- مقایسه با ورزش نشان داد که شواهدی مبهم در مورد تأثیر این مداخلات بر تعداد افتادن‌ها وجود دارد.
- مداخلات چندجزئی نیز به طور کلی تأثیر کمی بر تعداد افتادن‌ها (14 مطالعه؛ 4,026 نفر) داشتند و ممکن است خطر افتادن حداقل یک بار را کاهش دهند (19 مطالعه؛ 6,925 نفر).
دکتر سوارنالاتا در این باره گفت: “ما جامع‌ترین بررسی از بهترین شواهد در سطح جهانی را انجام دادیم و از اینکه بسیاری از برنامه‌های پیچیده نتوانستند به نتایج مطلوب برسند، شگفت‌زده شدیم. ارائه آموزش مؤثر و تشویق به انجام ورزش، رویکردهای ساده‌تری هستند که به نظر می‌رسد بیشترین فایده را در پیشگیری از افتادن دارند.”
دیدگاه و پرسش