تحقیقات جدید نشان می‌دهد که استرس مزمن ممکن است تأثیر بیشتری بر قدرت مغز زنان نسبت به مردان در سنین بالا داشته باشد. در این مطالعه که بر روی نزدیک به ۳,۹۰۰ بزرگسال ۵۰ ساله و بالاتر بدون زوال عقل انجام شد، مشخص شد که زنان با سطوح بالاتر استرس مداوم، کاهش بیشتری در توجه و زبان نسبت به مردان تجربه کرده‌اند.
محققان هنوز به طور دقیق نمی‌دانند که این تفاوت به چه دلیل است و آیا به عوامل زیستی مانند هورمون‌ها یا عوامل اجتماعی مانند نقش‌های جنسیتی مربوط می‌شود یا خیر. همچنین، شرکت‌کنندگان اسپانیایی‌تبار با سطوح بالاتر استرس، کاهش حافظه بیشتری نسبت به شرکت‌کنندگان غیر اسپانیایی‌تبار سفیدپوست داشتند.
اما یک یافته امیدوارکننده در تمام گروه‌ها وجود داشت: حمایت اجتماعی بیشتر با کاهش کمتر در توجه مرتبط بود. شرکت‌کنندگان در مورد استرس‌های طولانی‌مدت ناشی از مسائل مالی، شغلی، سلامتی، روابط و مراقبت از دیگران گزارش دادند و همچنین احساس حمایت خود را بیان کردند. سپس مهارت‌های تفکری آن‌ها تقریباً هر دو سال یک بار مورد آزمایش قرار گرفت.
از آنجا که این مطالعه مشاهداتی بود، نمی‌تواند رابطه علت و معلولی را اثبات کند. با این حال، محققان می‌گویند که این یافته‌ها به عوامل مهمی در پیری سالم مغز اشاره دارند. یکی از نویسندگان این تحقیق اظهار داشت: «ارتباطات اجتماعی و استرس بخش‌هایی از زندگی روزمره هستند که ممکن است قابل تغییر باشند.»
در مرحله بعدی، محققان می‌خواهند تعیین کنند که آیا کاهش استرس یا تقویت شبکه‌های حمایتی معنادار می‌تواند به حفظ عملکرد شناختی در سنین بالا کمک کند و همچنین بهتر درک کنند که چگونه این عوامل ممکن است بر خطر ابتلا به بیماری آلزایمر و زوال عقل‌های مرتبط تأثیر بگذارند.
دیدگاه و پرسش