پرش به محتوا

افزایش احتمال دیابت نوع ۲ در افراد مبتلا به ADHD و اوتیسم

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که افراد مبتلا به اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی (ADHD) و اوتیسم، بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ در سنین پایین هستند. طبق این مطالعه، بیش از ۱۴ درصد از افرادی که قبل از ۲

افزایش احتمال دیابت نوع ۲ در افراد مبتلا به ADHD و اوتیسم

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که افراد مبتلا به اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی (ADHD) و اوتیسم، بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ در سنین پایین هستند. طبق این مطالعه، بیش از ۱۴ درصد از افرادی که قبل از ۲۰ سالگی به دیابت نوع ۲ مبتلا شده‌اند، دارای تشخیص ADHD بودند، در حالی که این رقم برای افراد هم‌سن و سال بدون دیابت نزدیک به ۷ درصد بود. این آمار نشان‌دهنده دو برابر شدن احتمال ابتلا به دیابت در این گروه است.

علاوه بر این، ۵.۷ درصد از افرادی که قبل از ۲۰ سالگی به دیابت نوع ۲ مبتلا شده‌اند، همچنین به اوتیسم مبتلا بودند. دیابت نوع ۲ یک بیماری شایع مرتبط با قند خون است که معمولاً به چاقی مرتبط است و زمانی رخ می‌دهد که بدن نتواند به درستی از انسولین استفاده کند یا به اندازه کافی انسولین تولید کند.

تحقیقات نشان می‌دهد که عوامل مختلفی می‌توانند به ارتباط بین نروتنوع و دیابت نوع ۲ کمک کنند، از جمله اختلالات خواب، استفاده از دارو، شرایط بهداشت روان، موانع دسترسی به خدمات بهداشتی و سطوح پایین‌تر فعالیت بدنی.

به گفته جاناتان گلدنی، نویسنده اصلی این مطالعه و پژوهشگر در مرکز تحقیقات دیابت دانشگاه لستر در بریتانیا، این یافته‌ها به هیچ وجه نشان نمی‌دهد که اکثر افراد مبتلا به نروتنوع به دیابت نوع ۲ مبتلا خواهند شد. با این حال، شیوع بالاتر نروتنوع در افرادی که در سنین پایین‌تر به دیابت نوع ۲ مبتلا شده‌اند، باید در برنامه‌ریزی خدمات بهداشتی مورد توجه قرار گیرد.

این یافته‌ها در کنفرانس سالانه انجمن اروپایی مطالعه دیابت (EASD) در میلان ارائه شده است. در این مطالعه، تیم گلدنی به بررسی سوابق پزشکی ۴.۲ میلیون فرد در ایالات متحده پرداخت که در ۲۰ سال گذشته به دیابت نوع ۲ مبتلا شده بودند. حدود ۳.۴ میلیون از آن‌ها با فردی هم‌سن از گروهی ۱۷.۱ میلیون نفری که هرگز به دیابت نوع ۲ مبتلا نشده بودند، مقایسه شدند.

این مطالعه نشان داد که به‌طور کلی، اوتیسم و ADHD در افرادی که به دیابت نوع ۲ مبتلا بودند، بیشتر مشاهده می‌شود، هرچند که نرخ نروتنوع با افزایش سن به شدت کاهش می‌یابد. همچنین نرخ دیسلکسی نیز در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ بالاتر بود، هرچند که سن شروع دیابت در این مورد تأثیری نداشت.

گلدنی تأکید کرد که تأمین نیازهای بهداشتی افراد مبتلا به دیابت و اوتیسم/ADHD یک چالش ضروری است و افزود: «تأمین خدمات بهداشتی برای دیابت نوع ۲ به‌گونه‌ای مناسب برای افراد نروتنوع، برای دسترسی بیشتر به خدمات بهداشتی برای همه، به ویژه در شرایطی که افراد بیشتری در سنین پایین‌تر به دیابت نوع ۲ مبتلا می‌شوند، حیاتی است.»

هم‌رسانی

دکتر رازی

دیدگاه و پرسش

دیدگاه یا تجربه خود را بنویسید

ایمیل شما منتشر نمی‌شود. برای تشخیص و درمان شخصی با پزشک خود مشورت کنید.