پرش به محتوا

ورزش می‌تواند پیشرفت بیماری پارکینسون را کند کند

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که فعالیت بدنی ممکن است به کاهش مشکلات ذهنی و جسمی مرتبط با بیماری پارکینسون کمک کند. بر اساس این مطالعه، بیمارانی که بیشتر ورزش می‌کنند، کاهش کمتری در علائم حرکتی و مشکلات تف

ورزش می‌تواند پیشرفت بیماری پارکینسون را کند کند

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که فعالیت بدنی ممکن است به کاهش مشکلات ذهنی و جسمی مرتبط با بیماری پارکینسون کمک کند. بر اساس این مطالعه، بیمارانی که بیشتر ورزش می‌کنند، کاهش کمتری در علائم حرکتی و مشکلات تفکر و حافظه را تجربه می‌کنند.

این مطالعه که در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۲۶ در نشریه Neurology منتشر شد، نشان داد که افرادی که بیش از هشت ساعت در هفته فعالیت بدنی دارند، بیشترین مزایا را کسب می‌کنند. دکتر دونگ-وو ری، محقق اصلی این مطالعه از دانشگاه سینسیناتی، گفت: «مطالعه ما نشان داد که فعالیت بدنی ممکن است دو مزیت داشته باشد و با کاهش کندتر در حرکات و شناخت مرتبط باشد.»

بیماری پارکینسون یک اختلال تخریبی است که بر توانایی حرکت فرد تأثیر می‌گذارد و برخی از بیماران ممکن است در نهایت با مشکلات تفکر و حافظه نیز مواجه شوند. در این مطالعه، محققان نزدیک به ۳۰۰ نفر با پارکینسون خفیف تا متوسط را به مدت هفت سال تحت نظر قرار دادند. میانگین سنی شرکت‌کنندگان ۶۶ سال بود.

شرکت‌کنندگان ساعات تخمینی فعالیت بدنی خود را در محل کار، خانه یا در فعالیت‌های تفریحی گزارش کردند و همچنین هر ساله آزمون‌هایی برای ارزیابی علائم پارکینسون و توانایی‌های شناختی خود انجام دادند. محققان افراد را به سه گروه تقسیم کردند: گروه کم (کمتر از چهار ساعت در هفته)، گروه متوسط (چهار تا هشت ساعت در هفته) و گروه زیاد (بیش از هشت ساعت در هفته).

نتایج نشان داد که گروه با فعالیت زیاد، کاهش کمتری در علائم حرکتی و توانایی تفکر و حافظه را نشان دادند. همچنین مشخص شد که بیماران با صرف زمان بیشتر در ورزش‌های شدید، مانند دویدن، دوچرخه‌سواری سریع و ورزش‌های تیمی، نتایج بهتری کسب کردند.

محققان همچنین به این نکته اشاره کردند که ممکن است مزایای فعالیت بدنی برای افراد مبتلا به پارکینسون به مدت زمان فعالیت و ادامه ورزش در طول زمان بستگی داشته باشد. آن‌ها نتیجه‌گیری کردند که ممکن است ارتباطی ناشناخته بین تأثیر پارکینسون بر حرکات و شناخت وجود داشته باشد.

ورزش ممکن است با بهبود جریان خون به مغز، کاهش التهاب در سلول‌های عصبی و تقویت توانایی مغز برای تغییر از طریق رشد و سازماندهی مجدد، به آسیب‌های ناشی از پارکینسون مقابله کند. همچنین فعالیت بدنی به آزادسازی مواد شیمیایی محافظ مغز کمک می‌کند.

دکتر ری تأکید کرد که تفاوت‌های مشاهده‌شده کوچک بودند، اما ممکن است با پیگیری بیشتر از هفت سال این مطالعه، معنادارتر شوند. او همچنین اشاره کرد که از آنجا که شرکت‌کنندگان به طور کلی در ابتدای مطالعه مهارت‌های تفکر و حافظه خوبی داشتند، نتایج باید با احتیاط تفسیر شوند و مطالعات بیشتری لازم است.

بیماران مبتلا به پارکینسون باید با پزشک خود درباره برنامه ورزشی که ممکن است به کند کردن پیشرفت بیماری آن‌ها کمک کند، مشورت کنند.

هم‌رسانی

دکتر رازی

دیدگاه و پرسش

دیدگاه یا تجربه خود را بنویسید

ایمیل شما منتشر نمی‌شود. برای تشخیص و درمان شخصی با پزشک خود مشورت کنید.