تحقیقات جدید نشان می‌دهد که مصرف شکر در ۱۰۰۰ روز اول زندگی یک کودک می‌تواند تأثیرات ماندگاری بر سلامت روان او داشته باشد. پژوهشگران با تحلیل داده‌های بیش از ۴۶,۰۰۰ نفر که در بریتانیا در دوران و پس از جنگ جهانی دوم و در زمان محدودیت‌های شکر متولد شده بودند، به نتایج جالبی دست یافتند.
نتایج نشان می‌دهد کودکانی که در دوران جنینی و تا سن ۲ سالگی، مدت زمان بیشتری تحت تأثیر محدودیت‌های شکر قرار داشتند، در بزرگسالی با خطر کمتری برای ابتلا به اضطراب مواجه بودند. در مقابل، زنانی که در دوران نوزادی هیچ محدودیتی در مصرف شکر نداشتند یا تنها محدودیت‌های کمی را تجربه کردند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به اضطراب در سنین بالاتر قرار داشتند.
این مطالعه همچنین نشان داد که تفاوت‌هایی در ترجیحات غذایی در سنین بزرگسالی وجود دارد. شرکت‌کنندگانی که طولانی‌ترین مدت زمان محدودیت شکر را تجربه کرده بودند، تمایل کمتری به مصرف غذاهای شیرین در بزرگسالی داشتند.
اسکن‌های MRI مغز نزدیک به ۶,۰۰۰ شرکت‌کننده نیز تفاوت‌هایی در حجم ماده خاکستری بین گروه‌ها نشان داد. پژوهشگران تغییرات معناداری را در ۱۱ ناحیه از مغز، از جمله مخچه، که ممکن است نقش مهمی در سلامت روان ایفا کند، شناسایی کردند.
به گفته نویسنده ارشد این مطالعه، «محیط‌های تغذیه‌ای اولیه به نظر می‌رسد تأثیرات ماندگاری بر سلامت روان داشته باشند.» او همچنین اشاره کرد که مطالعات آینده باید شامل بررسی‌های ژنتیکی باشند تا بهتر بتوانند درک کنند که چگونه تغذیه اولیه بر سلامت روان در طول زمان تأثیر می‌گذارد.
دیدگاه و پرسش