بر اساس یک مطالعه جدید، کمبودهای تغذیه‌ای در میان بیماران نوجوانی که تحت درمان با آگونیست‌های گیرنده پپتید-۱ شبیه گلوکاگون (GLP-1 RA) قرار دارند، یک خطر شایع و کمتر شناخته‌شده است. این تحقیق که در تاریخ ۱۷ سپتامبر در نشریه «چاقی کودکان» منتشر شد، به بررسی شیوع کمبودهای تغذیه‌ای و استفاده از مشاوره و درمان تغذیه‌ای در میان کاربران GLP-1 RA پرداخته است.
این مطالعه شامل ۲۰۳۱ کاربر GLP-1 RA در سنین ۱۰ تا ۱۷ سال بود که از داده‌های ادعای اداری Inovalon بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ شناسایی شدند و ۶۲.۶ درصد از آن‌ها دارای چاقی بودند. محققان دریافتند که داروهای لیرگلوتید (۷۸.۶ درصد)، دولاگلوتید (۱۰.۴ درصد) و سمگلوتید (۹.۱ درصد) به عنوان پرمصرف‌ترین داروهای GLP-1 RA شناخته می‌شوند.
در طول یک سال استفاده، ۱۶.۸۸ درصد از بیماران با حداقل یک کمبود تغذیه‌ای یا عوارض مرتبط با آن تشخیص داده شدند که شایع‌ترین آن‌ها کمبود ویتامین D (۱۲.۴ درصد) بود و به دنبال آن کم‌خونی تغذیه‌ای (۱.۵۵ درصد) و کم‌خونی ناشی از کمبود آهن (۱.۴۴ درصد) قرار داشت. همچنین، در مدت ۱۸۰ روز، تنها ۲۳.۳ درصد از بیماران به مشاوره یا درمان تغذیه‌ای مراجعه کردند که میانگین زمان تا اولین مراجعه ۱۴۹ روز بود.
نرخ‌های بالاتری از کمبودهای تغذیه‌ای و عوارض مرتبط با آن در میان بیمارانی که مشاوره تغذیه‌ای دریافت کرده بودند، نسبت به کسانی که این مشاوره را نداشتند، مشاهده شد (۲۳.۲ درصد در مقابل ۱۴.۸ درصد). جستین رایدر، نویسنده ارشد این مطالعه، در بیانیه‌ای گفت: «امیدواریم یافته‌های این مطالعه به اهمیت مدیریت تغذیه‌ای پیشگیرانه هنگام تجویز GLP-1 به کودکان توجه بیشتری جلب کند، به جای اینکه منتظر تشخیص کمبود تغذیه‌ای باشیم. با آگاهی از خطرات، ما در موقعیت بهتری برای جلوگیری از آسیب به کودکان تحت درمان با GLP-1 در یک دوره حساس از زندگی‌شان قرار داریم.»
دیدگاه و پرسش