تحقیقات جدید نشان می‌دهد که استفاده مکرر از کانابیس با افزایش شدت صرع در بیماران مقاوم به درمان مرتبط است. این مطالعه که در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ در نشریه Epilepsia منتشر شد، به بررسی ارتباط بین مصرف مکرر کانابیس و شدت صرع، ویژگی‌های بالینی و مشخصات تصویربرداری در یک مطالعه مقطعی پرداخته است.
سنتیاگو فیلیبرت-رُس از دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس و همکارانش در این تحقیق، ۶۴ بیمار بزرگسال با صرع مقاوم به درمان را که به واحد نظارت بر صرع مراجعه کرده بودند، مورد بررسی قرار دادند. بیماران بر اساس استفاده از کانابیس که در سوابق پزشکی الکترونیکی ثبت شده بود، به دو گروه تقسیم شدند: ۴۲ نفر غیرکاربر و ۲۲ نفر کاربر مکرر.
نتایج نشان داد که استفاده مکرر از کانابیس با زمان کوتاه‌تری از شروع صرع تا پذیرش در واحد نظارت، شیوع بالاتر تشنج‌های تونیک-کلونیک کانونی به دوطرفه (FBTCS)، افزایش فراوانی سالانه تشنج‌های FBTCS و بار دارویی بالاتر ضدتشنج مرتبط است. تمام کاربران مکرر کانابیس مبتلا به صرع لوب تمپورال بودند، هرچند که تفاوت معناداری در شیوع این نوع صرع بین گروه‌ها مشاهده نشد.
در تحلیل تصویربرداری، تفاوت معناداری بین گروه‌ها مشاهده نشد. فیلیبرت-رُس در این باره گفت: «در حال حاضر، پاسخ صادقانه به این سؤال که آیا استفاده از کانابیس بر تشنج‌های بیمار تأثیر دارد، این است که ما مطمئن نیستیم. مطالعات بزرگ‌تر به ما کمک خواهند کرد تا پاسخ واقعی را ارائه دهیم — اینکه چه مقدار اهمیت دارد و آیا قطع مصرف کمک می‌کند — تا بیماران بتوانند تصمیم‌گیری آگاهانه‌ای داشته باشند.»
دیدگاه و پرسش