بدهیهای پزشکی یکی از چالشهای بزرگ برای بسیاری از افراد است و بهویژه بیمارستانها در این زمینه نقش مهمی ایفا میکنند. یکی از راههای جلوگیری از این بدهیها، استفاده از کمکهای مالی بیمارستانی یا همان خدمات خیریه است. اکثر بیمارستانها به بیماران با بدهیهای بالا یا درآمد پایین، خدمات رایگان یا با تخفیف ارائه میدهند.
با این حال، دریافت این کمکها میتواند دشوار باشد. بسیاری از بیماران از وجود این خدمات بیخبرند و فرمهای پیچیده درخواست نیز باعث سردرگمی آنها میشود. بیمارستانها معمولاً از بیماران میخواهند که مدارکی مانند صورتحساب بانکی، فیش حقوقی، اظهارنامه مالیاتی و سایر مستندات را ارائه دهند و درخواستهای خود را بهصورت حضوری، از طریق پست یا فکس ارسال کنند.
برخی از ایالتها و بیمارستانها در حال آزمایش یک روش جدید برای تسهیل این فرآیند هستند: غربالگری خودکار بیماران برای شناسایی واجدین شرایط کمک مالی و حذف بدهیها بهصورت پیشفرض. این روش به نام «شایستگی فرضی» شناخته میشود. با این روش، ممکن است هزینههای درمانی بیماران قبل از دریافت هرگونه صورتحساب، حذف شود، هرچند که این موضوع به بیمارستانها بستگی دارد.
آنچه در این مقاله میخوانید
کمکهای مالی بیمارستانی چیست؟
در بسیاری از ایالتها، بیمارستانها معیارهای خاص خود را برای ارائه کمک مالی تعیین میکنند. معمولاً شایستگی بر اساس درآمد کل خانوار بیمار تعیین میشود. هرچه بیماران به خط فقر نزدیکتر باشند، هزینههای کمتری باید پرداخت کنند. در حال حاضر، حداقل ۱۱ ایالت از بیمارستانها میخواهند که بدهیهای بیماران با درآمد پایین را حذف کنند.
چند بیمارستان از غربالگری خودکار استفاده میکنند؟
تقریباً تمام بیمارستانهای غیرانتفاعی اعلام کردهاند که بیماران خاصی را غربالگری و صورتحسابهای آنها را بهطور خودکار کاهش میدهند. بر اساس قانون مراقبت مقرونبهصرفه، بیمارستانهای غیرانتفاعی باید تلاشهای معقولی برای شناسایی افرادی که واجد شرایط کمک هستند، انجام دهند.
چه کسانی واجد شرایط غربالگری خودکار هستند؟
در بیشتر ایالتها، بیمارستانها تصمیم میگیرند که کدام بیماران میتوانند از درخواست معاف شوند. گروههای خاصی مانند افراد بیخانمان، فوتشدگان یا افرادی که در برنامههای دولتی برای کمک به خانوارهای کمدرآمد ثبتنام کردهاند، معمولاً بهطور خودکار غربالگری میشوند.
هزینه خدمات رایگان را چه کسی پرداخت میکند؟
در نهایت، هزینههای خدمات مالی بهطور کلی بر عهده مالیاتدهندگان است، هرچند که این مبلغ بسته به بیمارستان متفاوت است. تقریباً نیمی از بیمارستانهای کشور غیرانتفاعی هستند و از پرداخت بیشتر مالیاتها معافاند. بنابراین، حمایتهای دولتی و درآمدهای بیمارستانها هزینههای غیرپوشش دادهشده را تأمین میکند.




دیدگاه و پرسش