مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که عادت‌های خواب روزانه می‌تواند نشانه‌ای از خطر ابتلا به زوال عقل باشد. بر اساس این تحقیق، سالمندانی که به طور غیر ارادی چرت می‌زنند، به طور مکرر می‌خوابند یا خواب‌های کوتاه‌مدت دارند، ممکن است در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به زوال عقل قرار داشته باشند.
این تحقیق که در مجله‌های سالمندی منتشر شده است، به رهبری کنیگ جیان، پژوهشگر پسادکتری در حوزه سلامت روان در دانشگاه جان هاپکینز انجام شده است. او در بیانیه‌ای اعلام کرد: «نظارت بر رفتارهای خواب روزانه می‌تواند به عنوان یک نشانگر اولیه و قابل دسترس برای شناسایی سالمندان در معرض خطر زوال عقل عمل کند و به راهنمایی مداخلات هدفمند برای پیشگیری از زوال عقل کمک کند.»
در این مطالعه، بیش از 990 نفر از دریافت‌کنندگان بیمه مدیکر که 65 سال و بالاتر بودند، به مدت 10 سال از سال 2013 تحت نظر قرار گرفتند. تمامی شرکت‌کنندگان در ابتدای مطالعه از زوال عقل رنج نمی‌بردند.
نتایج نشان داد که افرادی که اکثر روزها یا هر روز چرت می‌زنند، 48 درصد بیشتر از کسانی که به ندرت یا هرگز چرت نمی‌زنند، در معرض خطر زوال عقل قرار دارند. همچنین، چرت زدن غیر ارادی با 39 درصد افزایش خطر و خواب برای 30 دقیقه یا کمتر با 40 درصد افزایش خطر مرتبط بود.
پژوهشگران بیان کردند که احتمالاً یک رابطه دوطرفه میان خواب روزانه و زوال عقل وجود دارد. خواب روزانه می‌تواند یک عامل خطر برای زوال عقل باشد، اما آغاز زوال عقل نیز می‌تواند بر نواحی مغزی که به تنظیم بیداری کمک می‌کنند، تأثیر بگذارد و منجر به خواب‌های مکرر شود.
این مطالعه به طور خاص برای اثبات یک ارتباط مستقیم بین خواب روزانه و زوال عقل طراحی نشده است، بلکه بر یک ارتباط بالقوه تأکید می‌کند. پژوهش‌های بزرگتر و بلندمدت‌تری برای درک بهتر رابطه بین خواب روزانه و خطر زوال عقل مورد نیاز است.
آدام اسپیر، پژوهشگر ارشد و استاد در دپارتمان سلامت روان دانشگاه جان هاپکینز، گفت: «خواب‌های مکرر می‌تواند نشانه‌ای از تغییرات در مغز باشد، نه علت تغییرات مغزی که منجر به زوال عقل می‌شود.»
سالمندانی که به طور مکرر چرت می‌زنند، به ویژه به طور تصادفی، باید با پزشک خود در مورد خطر ابتلا به زوال عقل مشورت کنند.
دیدگاه و پرسش