تحقیقات جدید نشان می‌دهد که سطوح بالای لیتیوم در آب آشامیدنی ممکن است با افزایش خطر ابتلا به یک نقص قلبی نادر به نام سندرم ولف-پارکینسون-وایت در کودکان مرتبط باشد. بر اساس این مطالعه، کودکانی که در شهرستان‌های کالیفرنیا با بالاترین سطوح لیتیوم زندگی می‌کنند، ۷۱ درصد بیشتر از سایرین در معرض تشخیص این سندرم قرار دارند.
سندرم ولف-پارکینسون-وایت زمانی رخ می‌دهد که کودکان با یک رشته اضافی از بافت قلبی به دنیا می‌آیند که ارتباطات الکتریکی غیرطبیعی در قلب ایجاد می‌کند. بیشتر افرادی که به این سندرم مبتلا هستند، سابقه خانوادگی ندارند، که نشان می‌دهد عوامل محیطی مانند لیتیوم در دوران جنینی ممکن است نقش داشته باشند.
دکتر گِرِگوری مارکوس، محقق ارشد این مطالعه از دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو، گفت: «ما دهه‌هاست که درباره این مسیرها اطلاعات داریم و می‌دانیم چگونه آن‌ها را درمان کنیم، اما نمی‌دانستیم چرا افراد به این مشکلات دچار می‌شوند. این یک گام هیجان‌انگیز است زیرا به یک عامل محیطی بالقوه اشاره می‌کند که ممکن است قابل تغییر باشد، اما نیاز به تحقیقات بیشتری داریم تا مشخص شود آیا لیتیوم واقعاً در توسعه این نقص‌ها نقش دارد یا خیر.»
این سندرم با افزایش خطر مرگ ناگهانی ناشی از ایست قلبی نیز مرتبط است و درمان آن معمولاً با استفاده از روش ابلاسیون انجام می‌شود که در آن با استفاده از برق بافت‌های قلبی که باعث ایجاد ارتباطات غیرطبیعی می‌شوند، تخریب می‌شود.
تحقیقات قبلی ارتباط بین دوزهای دارویی لیتیوم مصرفی در دوران بارداری و افزایش خطر نقص‌های قلبی را نشان داده است. این موضوع باعث شد که تیم تحقیقاتی به بررسی این بپردازد که آیا لیتیوم موجود در آب آشامیدنی نیز می‌تواند تأثیر مشابهی داشته باشد. لیتیوم به طور طبیعی در آب‌های زیرزمینی وجود دارد.
در این مطالعه، محققان داده‌های کیفیت آب محلی را با سوابق بهداشتی بیش از ۲.۳ میلیون کودک در کالیفرنیا و نزدیک به ۲ میلیون کودک در نیویورک مقایسه کردند. نتایج نشان داد که ربع بالای شهرستان‌های کالیفرنیا با بالاترین سطوح لیتیوم، شانس بیشتری برای ابتلا به سندرم ولف-پارکینسون-وایت دارند. نتایج مشابهی نیز در نیویورک مشاهده شد.
در حال حاضر، لیتیوم در آب آشامیدنی در ایالات متحده تنظیم نمی‌شود، اگرچه مقامات فدرال نظارت بر سطوح آب آشامیدنی را الزامی کرده‌اند. همچنین، خدمات زمین‌شناسی ایالات متحده لیتیوم موجود در آب‌های زیرزمینی را اندازه‌گیری می‌کند.
محققان تأکید کردند که این مطالعه نمی‌تواند ثابت کند که لیتیوم به طور مستقیم باعث ایجاد سندرم ولف-پارکینسون-وایت می‌شود، بلکه تنها یک ارتباط بالقوه را مشخص کرده است. عوامل محیطی یا ژنتیکی دیگر ممکن است به توضیح این ارتباط کمک کنند. همچنین، تیم تحقیقاتی هشدار داد که مردم نباید نگران ایمنی آب آشامیدنی، از جمله زنان باردار، باشند. سندرم ولف-پارکینسون-وایت نادر است و تنها ۶۸۶ نفر از بیش از ۲.۳ میلیون کودک کالیفرنیا دارای تشخیص مستند هستند.
دکتر مارکوس افزود: «گام بعدی این است که مشخص کنیم آیا لیتیوم واقعاً در توسعه این مسیرها نقش دارد و اگر چنین است، چه مقدار از آن و در چه زمانی از توسعه مهم است.»
دیدگاه و پرسش