پرش به محتوا

افزایش خطر مرگ و بیماری‌های همزمان در پسوریازیس پاستولار عمومی

بر اساس یک مطالعه جدید، پسوریازیس پاستولار عمومی (GPP) با افزایش خطر مرگ و بیماری‌های همزمان نسبت به پسوریازیس ولگاریس (PV) و افراد غیرپسوریاتیک مرتبط است. این تحقیق که در تاریخ ۲ سپتامبر در نشریه Fro

افزایش خطر مرگ و بیماری‌های همزمان در پسوریازیس پاستولار عمومی

بر اساس یک مطالعه جدید، پسوریازیس پاستولار عمومی (GPP) با افزایش خطر مرگ و بیماری‌های همزمان نسبت به پسوریازیس ولگاریس (PV) و افراد غیرپسوریاتیک مرتبط است. این تحقیق که در تاریخ ۲ سپتامبر در نشریه Frontiers in Immunology منتشر شده، به بررسی میزان مرگ و بیماری‌های عمده همزمان در بیماران مبتلا به GPP و PV پرداخته است.

در این مطالعه، دکتر تنگ-لی لین از بیمارستان دالیان تزوچی در تایوان و همکارانش، بیماران مبتلا به GPP را با بیماران مبتلا به PV و افراد غیرپسوریاتیک از نظر سن، جنس و نژاد در نسبت ۱:۱ مطابقت داده‌اند. در مجموع، ۶,۹۵۹ جفت بیمار GPP-PV و ۲۸,۴۵۹ جفت بیمار GPP-غیرپسوریاتیک مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

نتایج نشان داد که بیماران مبتلا به GPP در مقایسه با بیماران مبتلا به PV و افراد غیرپسوریاتیک، خطر مرگ و میر پنج ساله بیشتری دارند. نسبت خطر مرگ برای بیماران GPP به ترتیب ۱.۸۳ و ۲.۴۲ بود. همچنین، بیماران GPP نسبت به بیماران PV خطر بالاتری برای بیماری‌های همزمان عمده از جمله بیماری قلبی ایسکمیک، بیماری‌های عروقی مغزی و بیماری‌های نورودژنراتیو داشتند (نسبت خطر به ترتیب ۱.۳۴، ۱.۶۲ و ۲.۹۴). در مقایسه با افراد غیرپسوریاتیک، خطرات بالایی در تمامی بیماری‌های همزمان ارزیابی شده مشاهده شد.

بیماران بالای ۶۰ سال و مردان به ویژه در معرض خطر مرگ بالاتری بودند. درمان بیولوژیک در بیماران GPP با خطر مرگ کمتری نسبت به درمان با کورتیکواستروئیدهای سیستمیک تنها همراه بود (نسبت خطر ۰.۷۱)، در حالی که داروهای ضدپسوریازیس معمولی و مهارکننده‌های مولکول کوچک چنین تأثیری نداشتند.

نویسندگان این مطالعه بیان کردند: «این یافته‌ها شواهد واقعی بیشتری را در مورد بار مرگ و میر طولانی‌مدت، خطرات بیماری‌های مرتبط و نتایج درمانی GPP ارائه می‌دهند و به شکاف‌های مهمی در شواهد موجود برای این بیماری نادر پاسخ می‌دهند.»

هم‌رسانی

دکتر رازی

دیدگاه و پرسش

دیدگاه یا تجربه خود را بنویسید

ایمیل شما منتشر نمی‌شود. برای تشخیص و درمان شخصی با پزشک خود مشورت کنید.