مطالعه‌ای که به تازگی منتشر شده، نشان می‌دهد که مدیریت بیماران مبتلا به ملانوما در مراحل اولیه عمدتاً جراحی است و این موضوع با دستورالعمل‌های شبکه ملی سرطان آمریکا همخوانی دارد. این تحقیق که در تاریخ ۱۹ سپتامبر در نشریه Drugs – Real World Outcomes منتشر شد، الگوهای درمان واقعی را در میان بیماران مبتلا به ملانوما در مراحل اولیه بررسی کرده است.
دکتر کالین ام. کاستلو از کلینیک مایو در اسکاتسدیل آریزونا و همکارانش، در این مطالعه به بررسی ۳۹۸ بیمار پرداخته‌اند که در چهار مرکز درمانی در ایالات متحده تحت نظر بودند. از این تعداد، ۵۶.۳ درصد در مرحله IB، ۲۱.۱ درصد در مرحله IIA، ۱۶.۳ درصد در مرحله IIB و ۶.۳ درصد در مرحله IIC قرار داشتند.
نتایج نشان می‌دهد که ۹۲ درصد بیماران تحت بیوپسی غدد لنفاوی سنجشی قرار گرفتند و ۹۸.۵ درصد جراحی، ۳۳.۹ درصد مراقبت نظارتی، ۱۲.۳ درصد درمان دارویی سیستمیک و ۲.۵ درصد پرتودرمانی دریافت کردند. همچنین، بیماران با مراحل بالاتر یا عود بیماری، به طور قابل توجهی از پرتودرمانی و درمان دارویی سیستمیک بیشتری استفاده کردند. داروهای ضد PD-1 و ضد CTLA-4 به ترتیب شایع‌ترین درمان‌های دارویی سیستمیک بودند که به میزان ۸۱.۶ و ۳۰.۶ درصد تجویز شدند.
به طور کلی، ۹۹ درصد بیماران حداقل یک خط درمان (LOT) دریافت کردند و ۹۹.۵ درصد از بیماران به عنوان اولین خط درمان، جراحی به تنهایی یا به همراه سایر روش‌ها را دریافت کردند. بیشتر خطوط درمان دوم شامل درمان دارویی سیستمیک بود که ۵۷.۸ درصد از بیماران آن را دریافت کردند. در مجموع، ۱۶.۱ درصد از بیماران دو یا چند خط درمان دریافت کردند و ۶.۳ درصد از بیماران سه یا بیشتر خط درمان را دریافت کردند.
نویسندگان این مطالعه تأکید کردند که این یافته‌ها تأییدکننده تطابق با دستورالعمل‌های موجود هستند، اما گروهی از بیماران، به ویژه در مراحل پیشرفته‌تر، نیاز به چندین رژیم درمانی دارند.
دیدگاه و پرسش