با افزایش سن نسل جوان‌ترین افراد زایمان پس از جنگ جهانی دوم، نگرانی‌ها درباره کمبود تخت‌های خانه‌های سالمندان در حال افزایش است. از سال 2019 تا 2024، ظرفیت خانه‌های سالمندان در سطح کشور 5 درصد کاهش یافته و پیش‌بینی می‌شود که این روند ادامه یابد.
خانه سالمندان سان وینسنت دی پاول در برانکس جنوبی از دسامبر 2024 هیچ بیمار جدیدی را پذیرش نکرده است. این مرکز که تحت مدیریت آرچ‌کر است، ظرفیت خود را از 120 تخت به 53 کاهش داده و برنامه‌هایی برای کاهش بیشتر آن دارد. همچنین، یک خانه سالمندان دیگر آرچ‌کر در استاتن آیلند یک طبقه کامل را تعطیل کرده است. در شهرستان داچس، خانه سالمندان فرنکلیف از 309 تخت به 196 تخت کاهش یافته است.
در مجموع، هشت خانه سالمندان تحت مالکیت آرچ‌کر، که یک سازمان غیرانتفاعی است، 269 تخت قابل استفاده کمتر از 18 ماه پیش دارند که نشان‌دهنده کاهش نزدیک به 12 درصدی است و این موضوع منجر به ایجاد لیست انتظار برای بیماران نیازمند به مراقبت‌های طولانی‌مدت شده است. از سال 2020، 24 خانه سالمندان در ایالت نیویورک بسته شده‌اند که منجر به از دست رفتن بیش از 3000 تخت مجوزدار شده است.
این روند در سطح ملی نیز مشاهده می‌شود. در سال 2015، مراکز خدمات درمانی و مدیکر 15,648 مرکز سالمندان را تأیید کردند که این تعداد در یک دهه بعد به بیش از 900 مرکز کاهش یافته است. با توجه به اینکه سال جاری، سال 80 سالگی بزرگ‌ترین نسل زایمان پس از جنگ جهانی دوم است، محققان به شدت نگران هستند که آیا تخت‌های کافی برای جمعیت در حال پیری وجود خواهد داشت.
دیوید گراووسکی، محقق سیاست‌های بهداشتی در دانشکده پزشکی هاروارد، می‌گوید: «ما با یک مشکل جدی روبرو هستیم و این وضعیت به سمت بدتر شدن پیش می‌رود.» وی همچنین به سیاست‌های دولت ترامپ در زمینه مهاجرت و تأمین مالی مدیکر اشاره کرد که می‌تواند وضعیت را وخیم‌تر کند.
دلایل کاهش ظرفیت شامل عدم تأمین مالی مناسب از سوی دولت برای مدیکر است. جیسون هاتچنز، مدیر عملیات آرچ‌کر، می‌گوید: «قبل از پاندمی و افزایش قیمت‌ها، ضررها قابل تحمل بودند، اما اخیراً ما با ضررهای غیرقابل تحمل روبرو هستیم و چاره‌ای جز کاهش ظرفیت نداریم.»
کمبود نیروی کار نیز یکی دیگر از دلایل بسته شدن و کاهش ظرفیت خانه‌های سالمندان است. دستیاران خانه سالمندان با شرایط کاری سخت و دستمزد پایین مواجه هستند و نرخ چرخش شغلی در این حوزه بسیار بالا است. در سال گذشته، دستمزد ساعتی متوسط این افراد 20.67 دلار بوده است. اگرچه حقوق در دهه گذشته افزایش یافته، اما حدود 40 درصد از دستیاران خانه سالمندان به نوعی از کمک‌های عمومی وابسته هستند.
با توجه به این وضعیت، انتظار می‌رود که در آینده نزدیک، کمبود تخت‌های خانه‌های سالمندان به یک معضل جدی تبدیل شود و خانواده‌ها باید برای یافتن گزینه‌های جایگزین آماده باشند.
دیدگاه و پرسش