طبق یک مطالعه جدید، ویتامین D سرم (25-hydroxyvitamin D یا 25[OH]D) می‌تواند به عنوان یک نشانگر برای فعالیت بیماری در بیماران مبتلا به بیماری‌های التهابی روده (IBD) عمل کند. این تحقیق که در تاریخ 11 سپتامبر در Journal of Clinical Medicine منتشر شد، توسط ماگورزاتا گودالا، دکترای پزشکی از دانشگاه پزشکی لودز در لهستان و همکارانش انجام شده است.
در این مطالعه مقطعی، 129 بیمار مبتلا به IBD و 102 فرد سالم مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بیماران مبتلا به IBD دارای غلظت ویتامین D (25[OH]D) به طور قابل توجهی پایین‌تری نسبت به گروه کنترل بودند (25.5 در مقابل 28.8 نانوگرم در میلی‌لیتر). همچنین، غلظت ویتامین D بسته به فعالیت بیماری متفاوت بود و بیماران در حالت بهبودی دارای غلظت ویتامین D بالاتری نسبت به بیماران با IBD فعال بودند (28.9 ± 7.2 در مقابل 22.3 ± 6.1 نانوگرم در میلی‌لیتر).
این ارتباط در بیماران مبتلا به کولیت اولسراتیو و بیماری کرون نیز مشاهده شد. در بیماران مبتلا به IBD، رابطه‌ای بین غلظت‌های سرم 25(OH)D و مجموع مصرف ویتامین D از منابع غذایی، از جمله مکمل‌های ویتامین D، مصرف یک وعده ماهی در هفته و بهبودی بیماری وجود داشت. این نتایج بر اساس یک مدل رگرسیون تطبیقی چندمتغیره با استفاده از منحنی‌های اسپلاین به دست آمد.
نویسندگان این مطالعه بیان کردند: “سطح ویتامین D سرم در بیماران مبتلا به IBD می‌تواند به عنوان یک نشانگر مفید و غیرتهاجمی برای فعالیت بیماری عمل کند و نرمال‌سازی این سطوح ممکن است به کاهش بروز عوارض و بهبود نرخ‌های بهبودی کمک کند که از نظر بالینی حائز اهمیت است.” با این حال، آن‌ها همچنین اشاره کردند که کمبود ویتامین D ممکن است نتیجه‌ای از التهاب فعال باشد تا علت آن.
دیدگاه و پرسش