سوزاندن موهای زائد

کـلا روش هـایی کـه بـرای زدودن مـوهـای زائــد بـدن مورد اســتفاده قرار میگیرند به دو دسته موقتی و دائم تقسیم بندی می شوند:
۱- روشهای موقتی: شامل کندن با موچین، تراشیدن، اپـیلاتورها (موکنهای مکانیکی)، دپیـلاتــوری ها (موکنهای شیمیایی)، مومک انداختن، و بند انداختن، بازدارنده های رشد.

۲- روشهای دائمی: شامل الکترولیز و لیزر.

نوع تقسیم بندی دیگری نیز بر اساس میزان کنده شدن مو به قرار زیر است:

۱- Depilation (کندن قسمتی از مو بالای سطح پوست): تراشیـدن، کـرمـهـای موبر وساینده ها.

۲- Epilation ( کندن تمام مو از ریشه): کنـدن با موچیـن، بـنـد انـداخـتـن، مــومک انداختن، شیره قند و موبرهای مکانیکی.

در ابتدا باید گفت تمام روش های دارویی حتی اونهایی که بسیار در ماهواره ها و مجلات هم تبلیغ میکنند بصورت دائمی توانایی از بین بردن مو ها را ندارند فقط طی چند سال اخیر کرم های حاوی وارنیکا یا سائو پالمتو ساخته شده که هر روز بمدت سه ماه سپس هفته ای دو بارتا چند ماه روی پوست مالیده شود و دراینصورت علارغم قیمت بالای این ترکیبات نتوانستند شخص مصرف کننده را راضی کنند چرا که فقط باعث کاهش رشد مو و مقداری هم نازکی و کاهش تراک مو میشود.

مو برهای شیمیایی (depilatories)

مواد شیمیایی می باشنـد کـه خـاصیـت قلیایی داشته و سبب انحلال پروتئین مو میگردند. مواد موثر آن سدیم و یا کلسیم تیوگـلـــیکلات می باشند (sodium & )Calcium Thioglycolate
مزایا: ارزان، سریع، بی درد.
معایب: اثرش کوتاه مدت است و سبب تحریکات پوستی میگردد.
رشد مجدد مو: پس از چند روز تا ۲ هفته.
بصورت ژل، لوسیون، اسپری و کرم وجود دارند و باید روی مو به مدت ۱۵-۴ دقیقه بسته به ضخامت پوست باقی بمانند. پیش از استفاده می باید روی بخش کوچکی از پوست تست حساسیت انجام گیرد. برای پوستهای خیلی حساس نباید استـفـــاده گـردد و در نواحی ابرو بخشهایی از پـوست که دارای خراشیدگی و زخم میباشد نیز نباید استفاده شود.

در بعضی موارد هم بعد از استفاده دچار قرمزی و التهاب پوست میشود که با پماد موضعی بتامتازون روزی سه بار دو روز خوب میشود و اگر التهاب شدید باشد و با استفاده کوتاه مدت کورتون خوب نشود شخص نباید بار بعد از این ر.وش استفاده کند.

روش دیگر استفاده از کرم های بی رنگ کننده مو مثلا سی گل و یا …… که حاوی اب اکسیژنه هستند و با به کار بردن بر روی پوست بعد از چند هفته مو ها بور و نازک میشود وشخص میتواند دفعات استفاده از ان را کم کند مثلا هفته ای دو تا سه شب ، این روش معمولا روش بی ازار و بی دردسری است و حساسیت و ایجاد جوش بعد از این روش بسیار کم است خصوصا اگر نوع کرم خوب باشد ودرست مصرف شود

بازدارنده های رشد (hair Inhibitors)
اینگونه مواد بر فولیکول مو اثر کرده و مو ها را بتدریج نازک میکند و با مصرف روزی یک بار مثلا شبی یک بار پس از مدتی مثلا ۴ تا ۸ هفته سبب کند شدن و توقف رشد مو میگردند و البته برای تاثیر بهتر و با دوام تر لازم است کرم هایی که حاوی این ترکیبات هستند بعد از مصرف شبی یک بار بمدت ۴ تا ۸ هفته ، هفته ای دو تا سه شب ادامه داده شود تا زمانی که فرد احساس کند سرعت رشد موهها خیلی کم شده و ریشه موهها هم نازک تر شده . این کرم ها ترکیباتی از قبیل مواد زیر می باشد » استروژن، Lupron، Luprolide و saw palmetho ، Androcu، vanica

استفاده از مومک ها هم از روش های دیگر از بین بردن موقت موهها هست ، بهتر است شخص برای اول قسمت کوچکی از پوست را با این روش تست کند واگر تا یک روز بعد از استفاده دچار حساسیت یا قرمزی و خارش نشد و یا اینکه دچار جوش نشد میتواند این روش را استفاده کند نـحـوه عـمل آن ایـن چنــین است که موم داغ را روی پوست پخش کرده و روی آن نوار باریکی از جنس پارچه و یا سلفون کشیـــــده و پـــس از سرد شدن موم و چسبیدن مو به موم با یک حرکت سریع موم و نوار باریک را همراه با مو سریع از روی پوست میکشند.

مزایا: ارزان، سریع، در خانه قابل انجام است، چون موم انداختــن سبــب کنـــده شدن سلولهای مرده پوست نیز میشود بنابراین سبب لطافت و نرمی پوست نیز میگردد.

معایب: کثیف کاری زیاد دارد- ممکن است سـبـب عفـونت پــوست گردد و یا موها بطور یکدست و یکنواخت کنده نگردند- موهای کوتاهتر از ۲ میلیمتر را ممکن است نکند.

رشد مجدد مو: پس از ۶-۳ هفته.

مومک انداختن به دو صورت میباشد:

*روش گرم (hot): ابتدا موم را گـرم کرده سـپـس لایـه نازگی از آن را در جهت رویش مو قرار می دهند. هنگامی که موم سرد شد و موها به آن چسبیده شدند با پارچه و یا سلفونی که روی موم قرار داده شده بود موها را برخلاف جهت رویششان کشیده و مو ها را از ریشه میکنند.

* روش سرد (cold): در این روش از موم سرد کـه از پیـش روی نــوارهـای بــاریـکـی آغشته شده اند استفاده میگردد.

نکته ها:
* پیش از استفاده موم باید در قسمت کوچکی از پوست تست حساسیت انجام گیرد. از این روش در افرادی که دیابت، واریس، خال وزگیل دارند نباید انجام گیرد.
* از این روش در نواحی مانند نـوک سینه، آلت تـنـاسلــی مــرد، مــژه ها، درون گوش و بینی، پوست تحریک شده، آفتاب سوخته و دارای جـراحت و افــرادی کــه بــه پوستشان کرمهای رتین آ، دیفرین و رنووا زده باشند نباید انجام گیرد.
* برای استفاده از این روش موها باید حداقل ۲ میلی متر طول داشته باشند.
* موضع مورد نظر را پیش از موم انداختن با آب و صابون شسته و کاملا خشک کنید.
* هنگام کشیدن نوار موم، نوار را به سمت بالا نکشید آن را با زاویه ۴۰ درجـه در حالی که با دست دیگر پوستتان را کشیده میکنید، نوار را با یک حرکت سریع بکشید.
* ایجاد سرخی و التهاب خفیف پس از موم انداختن طبیعی میباشد.
* ۱۲ ساعت پس از موم انداختن ناحیه مورد نظر را در معرض نور خورشید قرار ندهید. * پس از موم انداختن پوست خود را با کرمهای آنتی باکتریال ضد عفونی کنید.

شیره قند (sugaring)

دقیقا مانند موم انداختن میباشد اما ترکیب آن شامل: قند، عصاره لیمو ترش و آب گـرم می بـاشد. به طــوری کــه با ترکیب این ۳ جزء و حرارت دادن آن یک محلول غلیظ بدست می آید که با گرد کردن آن با دست و پهن کردن آن روی پوست و قرار دادن نوار پارچه ای روی آن و کشـیـدن آن پـس از سـرد شــدن محلول غلیظ موها از ریشه کنده می شـود. معمولا در این روش سرخی و التهاب پوست کاهش می یابد.

استفاده از موچین (tweezing=plucking) یک روش کهنه می باشد که مـوها توسط موچین از ریشه کنده میشوند.

مزایا: بـسیـار بـرای ابـروهـا و مــــوهای منفرد زائد صـورت مناسب میباشند.

معایب: نبایـد برای موهای بینی استفاده شوند- میتواند دردناک باشد- برای نواحی وسیع نامناسب می بـاشـــد- ممکن است ایجاد مـوهـای درون رویـیـده و یــا حــفـــره در پوست کند.

رویش مجدد مو: پس از ۸-۳ هفته.

چند نکته:
* موچین را پس از استفاده با آب و صابون بشویید.
* سر موچین را پیش از استفاده با الکل ضد عفونی کنید.
* مو ها را در جهت رویششان بکنید. و در آن واحد تنها یک تار مو را از ریشه جدا کنید. * پیش از استفاده از موچین صورت را با آب گرم بشویید تا عمل کندن آسانتر گردد.

بند انداختن (threading=khite=fatlah)

یک روش قدیمی است که آرایشگر یک سر نخ را بـا دنـدان گرفــته و سر دیگر را با دست چپ میگیرد سپس با دست راست خــود قسمت میانه نخ را توسط انگشتان نشانه و میانی خود بصورت یک حلقه در آورده و توسط آن اقدام بـه کندن موهای زائد میکند.

مزایا: ارزان، سـریــع، تمیز، درد کمتری نسبت به موچین دارد، برای ابرو و صورت مناسب میباشد.

معایب: می تواند دردناک باشد، سبب خارش و التهاب می گردد، دارای عواض جانـبی: سرخی و التهاب پوست، عفونت فولیکول مو و تغییر در رنگدانه های پوست میباشد.

رویش مجدد مو: پس از ۸-۳ هفته

نتیجه اینکه کندن مو ها به این دو روش بند انداختن یا استفاده از موچین چون مو ها از ریشه کنده میشود یا مزیت دارد و دو معایب ، مزیت ان اینست که در بعضی موارد نه تمام موارد بمرور زمان ریشه مو ها سست و خراب میشود و بدنبال ان سرعت رشد مو کم و مو نازک و کم جون میشود و اما عیب ان در کسانی که زمینه جوش دارند دچار افزایش چوش میشوند که در این موارد سه روز قبل از این روش شخص میتواند محلول های اریترومایسن ۴ درصد اماده در داروخانه ها یا محلول دالاسین ۱ درصد اماده را خریداری و سه روز قبل وتا سه روز بعد از این روش روزی ۲ بار از این محلول با پنبه اغشته به محل مورد نظر استفاده کند ، و اما عیب بعدی که مهمتر است در بعضی افراد که پوست لک ساز وحساسی دارند ممکن است بعد از این روش دچار لک های قهوه ای روی پوست در همان جایی که مو از پوست خارج میشود شوند و این حالت بدنبال اپی لیدی پا و کشاله و بند انداختن و خصوصا موچین مو های لب بیشتر دیده میشود و درمان انهم بسیار طولانی است و با مصرف ۳ ماه منظم شب ها از لک بر های خوب و استفاده ضد افتاب طی روز این مشکل حل میشود، حساسیت بعدی که با این روش کمتر دیده میشود همان التهاب و قرمزی و خارش بعد از این روش است که با کرم بتامتازون روزی ۲ بار ۲ تا ۳ روز خوب میشود

راه دیکر برای خلاص شدن البته موقت از موهای زائد استفاده ایت ژیلت یا تیغ بروش شیوینگ است این روش راحت سریع و نسبتا کم عارضه است ولی خیلی ها ترس از این دارند که تعداد مو های ایشان با این روش زیاد شود ولی تا کنون بررسی های زیادی انجام شده وتا کنون ثابت نشده که این روش باعث افزایش مو شود شاید در بعضی بیماران باعث افزایش قطر مو شود و شخص به اشتباه قکر کند دچار افزایش تراکم موهها شده ، توصییه بنده اینست که برای جلوگیری از این سوتفاهم ها واختلاف برداشت ها برای شیوینگ از تیع استفاده کمتری شود وبیشتر از ماشین هاییی که تیغ شماره ۱ تا ۲ دارند استفاده شود تا مو ها کمی بالاتر از سطح پوست تراشیده شود دراینصورت علاوه بر جسن ذکره شده تصادفا باعث زخمی شدن پوست نمیشود و باعث بدتر شدن جوش های قبلی بیمار نمیشود و ضخامت هر تار مو هم بیشتر نمیشود ، در تچربه دیده شده کسانی که از شیو با تیغ شماره صفر و از ته مو ها را میترشاند یا از ایلاسیون یا اپیلیدی استفاده میکنند در مقایسه با کسانیکه با ماشین ها با تیغ شماره ۱ و ۲ استفاده میکنند از پوست جوشی و لک دار بیشتر وهمچنین اثار کمتری از خراش و زخم و لک در گروه دوم دیده میشود

روشهای دائمی زدودن مو

۱- الکترولیز (electrolysis=electrology) در ایـن روش یـک جـریـان ضـعـیف الکتریکی مستقیم (dc) توسط یک سوزن فلزی ظریف که درون فـولیــکول فـرو بـرده
شـده اسـت سبـب الـکـترولـیـز شدن آب و نـمک موجود در فـولیـکـول شــده کــه بــا تــولــیـد ماده شـیمـیـایـی بنـــام
هیدروکسید سدیم (سودسوزآور) بــاعث آسیب وارد کردن بـه سلـول های مولد مو می گردد. روش دیـــگر که ترمولیز (thermolysis) نـام دارد در آن از جـریـــان الـــکتریکی با فرکانس بالا بهره گـرفتـه شـده کـه بـا تـولـیـد گرمــا ســبب آسیب به سلولهای مولد میگردد.

مزایا: اثر آن تقریبا دائمی میباشد.

معایب: گران، دردناک، زمانبر، خسته کننده، بـرای نـواحی وسیع انجام آن بسیار زمانبر است. برای انجام الکترولیز بروی هر تار مو به ۵-۳ دقیقه زمان احتیاج می باشد. مـمکن اسـت سبـب عـــفونت پوست گردد و یا به پوست آسیب جدی برسد. در بـیـماران دارای عارضه قلبی نباید انجام گیرد.

۲- لیزر (laser)

و نهایتا بهترین راه برای خلاصی از موهای زائد یا ناخواسته خصوصا کسانی که بسیار پر مو دارند وهیچکدام از روش های ذکر شده به پوست ایشان نمیسازند در صورتیکه توانایی پرداخت هزینه های لیزر را دارند بهتر است از لیزر توسط پزشک با تجربه که متخصص پوست ومو باشد برای خلاص شدن از این مشکلات بهره ببرند.

وب لاگ دکتر مرتضی رضیعی متخصص پوست – مو – لیزر http://www.laserclinic2.blogfa.com

لطفا فقط در مورد موضوع فوقلیزر موهای زائد صورت و بدن – تبادل نظر کنید

162total visits,3visits today

در مورد مقاله فوق تبادل نظر کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*