درمان بیماری سالک و جای زخم و اسکار ناشی از آن

سالک یک بیماری انگلی ناشی از انگل سالک می‌باشد. این انگل معمولا روی حشره‌های آلوده شن‌زارها زندگی می‎کند. شما ممکن است از نیش یک حشره آلوده، به سالک مبتلا شوید.
حشره‌های شن‌زار که انگل را حمل می‌کنند معمولا در محیط‌های گرمسیری و نیمه گرمسیری سکونت دارند. افراد ممکن است برای مدت‌های طولانی بدون علائم بیماری حامل برخی از گونه‌های سالک باشند. انواع مختلف سالک در افراد وجود دارد. این بیماری یک اسکار بر روی پوست بیمار باقی می‌گذارد. بیماران مبتلا به این جای زخم معمولا از لحاظ روانی و زیبایی نارضایتی دارند.

زخم آتروفي دائمي و ناخوشايند سالک به طور بالقوه یک حالت نامطلوب و بدشکل کننده است که سبب ايجاد نشانه‌هاي انگشت نما مي‌شود. امروزه درمان‌های موثری برای سالک و جای زخم‌های آن وجود دارد. انتظار می‌رود که درمان با لیزر دی اکسیدکربن (CO2) فراکشنال درمانی ایمن و موثر برای زخم‌های سالک باشد.اگر از سالک و زخم‌هاي آن رنج می‌برید، متخصصين ما در کلينيک دکتر رضیعی به شما کمک مي‌کنند تا مناسب‌ترين درمان مشکل‌تان را براي دستیابی به زيبايي و اعتماد به نفس خود انتخاب نمایید.جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت درمان می‌توانید با شماره‌های ۰۲۱۴۴۲۵۵۵۵۷ , ۰۲۱۴۴۲۰۱۶۹۴ تماس بگیرید.

دلایل


سالک در اثر انگل‌های پروتوزوان از گونه سالک ایجاد می‌شود. بیمار از طريق نیش يک حشره آلوده در هوا دچار سالک می‌شود.

انگل در داخل مگس ماده شن‌زار زندگی می‌کند و تکثیر می‌شود. این حشره در محیط‌های مرطوب و در طول ماه‌های گرم‌تر و در شب، از غروب تا سپیده صبح، در فعال‌ترین حالت است. حیوانات خانگی، مانند سگ‌ها، می‌توانند منبع انگل باشند. انتقال بیماری ممکن است از حیوانات به حشرات شن‌زار و سپس به انسان اتفاق بیفتد.

انسانها همچنین می‌توانند انگل را از طریق انتقال خون یا سوزن‌های مشترک به یکدیگر منتقل کنند. در برخی از نقاط جهان، گسترش بیماری ممکن است از انسان به حشره و سپس به انسان نیز رخ دهد.

شرایط اجتماعی-اقتصادی، محل سکونت محافظت نشده، سیستم ایمنی ضعیف، سوء تغذیه، تحرک جمعیت، تغییرات محیطی و اقلیمی، عوامل خطرزایی هستند که می‌توانند بر میزان بیماری سالک تأثیر بگذارند.

انواع بیماری سالک


انواع مختلف سالک در افراد وجود دارد. برخی از افراد عفونت خفیف بدون هیچ گونه علائم یا نشانه‌ای دارند.

سالک کوتانئوس 

شایع‌ترین نوع سالک کوتانئوس است که باعث زخم‌های پوستی می‌شود. زخم‌ها معمولا طی چند هفته یا چند ماه پس از گزش حشره به وجود می‌آیند. زخم ها ممکن است در طول زمان تغییر اندازه و ظاهر داشته باشند. همچنین ممکن است به صورت برآمدگی (گره) یا تورم پوست (توده) ظاهر شوند و به شکل زخم‌هایی (مانند آتشفشان، با لبه بالا آمده و دهانه مرکزی) به پایان برسند؛ این زخم‌های پوستی می‌تواند با دلمه، کبره و پوسته زخم پوشانده شوند. زخم‌ها معمولا بدون درد هستند اما ممکن است دردناك نیز باشند. بعضی از افراد غده‌های متورم در اطراف زخم‌ها (به عنوان مثال، زیر بازو، اگر زخم روی بازو یا دست باشد) مشاهده می‌کنند.

سالک ویسرال

نوع اصلی دیگر سالک احشایی است که بر چندین اندام داخلی (معمولا طحال، کبد و مغز استخوان) اثر می‌گذارد و می‌تواند مرگ‌بار باشد. این بیماری معمولا طی چند ماه (گاهی اوقات تا چند سال) پس از نیش حشره اتفاق میفتد. افراد مبتلا معمولا دچار تب، کاهش وزن، بزرگ شدن (تورم) طحال و کبد و واحد خون پایین، تعداد گلبول قرمز پایین (کم خونی)، تعداد کم گلبول‌های سفید خون (لوکوپنی) و تعداد پلاکت‌های کم ( ترومبوسیتوپنی) می‌شوند.

سالک موکوزال

سالک موکوزال (مخاطی) نمونه‌ای از کم شیوع‌ترین انواع سالک می‌باشد. این فرم سالک می‌تواند ناشی ازعفونت با برخی از گونه‌ها (انواع) انگل باشد که باعث بروز سالک کوتانئوس در بخش‌هایی از آمریکای لاتین می‌شوند: انواع خاصی از انگل ممکن است از پوست منتقل گردد و باعث ایجاد زخم در غشاهای مخاطی بینی (شایع‌ترین محل)، دهان یا گلو شود. بهترین راه برای جلوگیری از سالک مخاطی این است که از درمان کافی عفونت کوتانئوس اولیه (پوست) اطمینان حاصل شود.

تشخیص


روش‌های مختلف آزمایشگاهی می‌تواند برای تشخیص سالک مورد استفاده قرار گيرد تا بتواند انگل را تشخیص داده و گونه‌هاي سالک را شناسايی کند. بعضی از این روش‌ها فقط در آزمایشگاه‌های مرجع وجود دارد. نمونه‌های بافت مانند زخم‌های پوستی (برای سالک کوتانئوس) یا از مغز استخوان (برای سالک احشایی) می‌توانند برای تشخیص انگل زیر میکروسکوپ، در محیط‌های کشت خاص و به روش‌های دیگر مورد بررسی قرار گیرند. آزمایشات خون که آنتی بادی (پاسخ ایمنی) به انگل را شناسایی می‌کنند می‌توانند برای موارد سالک احشایی مفید باشد؛ معمولا آزمایشاتی برای پیدا کردن خود انگل نیز انجام می‌شود.

درمان


قبل از اقدام به درمان، اولین قدم این است که از تشخیص درست مطمئن شوید.

تصمیمات درمانی باید منحصر به هر فرد باشد. نمونه‌هایی از عواملی که باید در نظر گرفته شود عبارتند از: نوع سالک، گونه‌های سالک که باعث آن شده‌اند، شدت بالقوه بیماری و سلامت عمومی بیمار.

درمان‌های سالک محدود هستند و شامل موارد زیر می‌شوند:

  • داروهای ضد انعقادی و ضد انگلی متعارف
  • آمفوتریسین B لیپوسوم
  • میلتفوسین خوراکی
  • پنتامیدین
  • عوامل دیگر
  • آنتی بیوتیک‌ها

اگر سالک درمان نشود، موارد شدید (پیشرفته) سالک احشائی معمولا مرگ‌بار هستند. سالک احشایی با یک داروی وریدی به نام آمفوتریسین لیپوسوم درمان می‌شود. آمفوتریسین به طور کلی ایمن است اما ممکن است عوارض جانبی مانند نارسایی کلیوی به همراه داشته باشد.

موارد مهم‌تر بیماری با دارو درمان می‌شوند، اما توصیه‌های درمانی بسته به محل مورد نظر و گونه‌های سالک (اگر شناخته شده باشد) متفاوت است. درمان‌های احتمالی شامل کتوکونازول خوراکی، پنتامیدین داخل وریدی و یا آمفوتریسین B لیپوزومی هستند. آنتی مونیتی به نام استیبوگلوکونات (پنتوستام) موجود می‌باشد.

سالک مخاطی کمتر رایج است و هیچ توافق روشنی در مورد درمان آن وجود ندارد. سالک موکوزال (مخاطی) ممکن است تا سال‌ها پس از بهبود زخم‌های اولیه پنهان باشد. بهترین راه برای جلوگیری از سالک مخاطی این است که از درمان مناسب عفونت پوستی کوتانئوس اطمینان حاصل کنید.

رفع جای زخم سالک با  لیزر فراکشنال  CO2


سالک کوتانئوس می‌تواند به زخم‌های آتروفیک ناخوشایند منجر شود که گزینه‌های درمان را محدود می‌کند. لیزرهای فراکشنال با موفقیت در درمان بسیاری از بیماری‌های پوستی مانند سالک کوتانئوس استفاده شده است.

بیماران تحت بی‌حسی موضعی زیر زخم قرار می‌گیرند، و سپس با استفاده از یک پرتو لیزر متمرکز، ناحیه پریفوکال و یک نوار از پوست نرمال اطراف، تبخیر می‌شوند. بافت‌های سفت شده با استفاده از گاز مرطوب برداشته می‌شوند. تبخیر و حذف توده‌های کربنیزه تا زمانیکه زخم، پایه صاف و صورتی کمرنگ پیدا کند تکرار می‌شوند. مراقبت‌های ویژه باید برای اطمینان کامل از تبخیر ناحیه پریفوكال انجام شود. در نهایت، پرتو لیزری منحرخارج از مرکز به سمت زخم هدایت می‌شود تا سطح کل زخم با یک لایه نازک قهوه‌ای پوشانده شود. این لایه به عنوان یک مانع از عفونت باکتریایی جلوگیری می‌کند. بزرگترین و آلوده‌ترین زخم با ضایعات متعدد، در یک جلسه رفع می‌شود و باقی مانده آن پس ازاپیتلیالیز (پوششی شدن بافت) اولین زخم انجام می‌شود. زخم‌های حاصل از درمان به رنگ سبز درخشان و به صورت باز هستند.

لیزر فراکشنال CO2 یک درمان بالقوه ایمن، موثر و قابل تحمل برای زخم‌های آتروفیک سالک صورت است. این درمان دارای کمترین خطرات و عوارض جانبی می‌باشد.

جلوگیری


هیچ واکسن یا دارویی برای پیشگیری از عفونت وجود ندارد. بهترین راه جلوگیری از عفونت برای مسافران، حفاظت از خود در برابر نیش حشرات است. برای کاهش خطر گزیدگی، این اقدامات پیشگیرانه را دنبال کنید:

  • از فعالیت در فضای باز، به ویژه از غروب تا سپیده دم، زمانی که حشرات شن‌زار عموما بیشترین فعالیت را دارند، اجتناب کنید.
  • میزان پوست در معرض (پوشیده نشده) را به گونه‌ای کاهش دهید که در آب و هوای مورد نظر قابل تحمل باشد، پیراهن آستین بلند، شلوار بلند و جوراب بپوشید؛ و پیراهن را داخل شلوار قرار دهید.
  • مواد دافع حشرات روی پوست و در انتهای آستین و پاچه شلوار قرار دهید. دستورالعمل‌های روی برچسب دافع حشرات را دنبال کنید. موثرترین مواد ضدعفونی کننده معمولا شامل مواد شیمیایی DEET هستند.
  • قبل از سفر پشه بند، مواد دافع حشرات و حشره کش باید خریداری شود که در فروشگاه‌های سخت افزاری، کمپینگ و تجهیزات نظامی موجود می‌باشند. توری‌های تخت و لباس‌هایی که دارای یک حشره کش حاوی پریتروت هستند نیز در دسترس هستند.
  • در مناطقی با حفاظ کافی و یا تهویه مطبوع اقامت داشته باشید.
  • در نظر داشته باشید که حشرات شن‌زار بسیار کوچکتر از پشه‌ها هستند و بنابراین می‌توانند از سوراخ‌های کوچکتر عبور کنند.
  • در نواحی زندگی / خواب حشره کش برای کشتن حشرات اسپری کنید.
  • اگر در منطقه‌ای که حفاظ و یا تهویه مطبوع ندارد قرار دارید، از پشه بند تخت خواب استفاده کنید و آن را زیر تشک خود قرار دهید. در صورت امکان، از پشه بندی استفاده کنید که به آن حشره‌کش حاوی پریتیدور اسپری شده باشد. روش مشابه را می‌توان برای حفاظ‌ها، پرده‌ها، صفحه‌ها و لباس‌ها استفاده کرد ( لباس‌ها پس از پنج بار شستشو باید دوباره در حشره کش خیسانده شود).

 

4239total visits,5visits today

در مورد مقاله فوق تبادل نظر کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*