بیماری کهیر پوستی: علت و درمان

کهیر برآمدگی‌های قرمز رنگ و خارش‌دار پوستی است که در شکل‌ها و اندازه‌های مختلف ظاهر می‌شود. هر یک از کهیرها بیشتر از ۶ تا ۱۲ ساعت روی پوست باقی نمی‌مانند. وقتی یک واکنش آلرژیک رخ می‌دهد، بدن پروتئینی به نام هیستامین آزاد می‌کند. هنگامی که هیستامین آزاد می‌شود، از رگ‌های خونی کوچک یا همان مویرگ‌ها مایع نشت می‌کند. این مایع در پوست تجمع می‌یابد و باعث بروز کهیر یا راش می‌شود. اندازه‌ی کهیر در ظرف چند ساعت می‌تواند به سرعت تغییر کند، محل آن جابجا شود، در یک نقطه از بدن ناپدید شود و دوباره در نقاط دیگری از پوست ظاهر شود. کهیر هنگامی رخ می‌دهد که هیستامین و سایر مواد شیمیایی از سطح زیرین پوست آزاد می‌شوند و موجب ایجاد تورم در بافت‌ها می‌گردند.

بسیاری از افراد از انواع مختلف کهیر پوستی رنج می‌برند. کهیر می‌تواند در هر نقطه‌ای از بدن مانند صورت، لب‌ها، زبان، گلو یا گوش‌ها ظاهر شود. با استفاده از جدیدترین روش‌ها می‌توان کهیر را تشخیص داد و درمان کرد. متخصصین ما در کلینیک دکتر رضیعی محرک‌ها یا عوامل ایجاد کننده‌ی کهیر را در شما تشخیص می‌دهند و داروهایی را برای جلوگیری از کهیر یا کاهش شدت علائم آن توصیه می‌کنند. جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت درمان کهیر می‌توانید با شماره‌های ۰۲۱۴۴۲۵۵۵۵۷ –۰۲۱۴۴۲۰۱۶۹۴ تماس بگیرید.

دلایل کهیر پوستی


 

  • برخی مواد غذایی (به خصوص بادام زمینی، تخم مرغ، آجیل و صدف)
  • داروها، مانند آنتی بیوتیک ها (به ویژه پنی سیلین و سولفا)، آسپرین و ایبوپروفن
  • نیش یا گزش حشرات
  • محرک‌های فیزیکی مانند فشار، سرما، گرما، ورزش یا قرار گرفتن در معرض آفتاب
  • لاتکس
  • انتقال خون
  • عفونت‌های باکتریایی از جمله عفونت‌های مجاری ادراری و گلودرد
  • عفونت‌های ویروسی از جمله سرماخوردگی، مونونوکلئوز عفونی و هپاتیت
  • حیوانات خانگی
  • گرده
  • برخی از گیاهان مانند بلوط و پیچک سمی

علائم


علائم کهیر می‌توانند در هر نقطه از بدن برای مدت چند دقیقه تا چند ماه یا حتی سال‌ها ایجاد شوند. با این که کهیر تقریباً شبیه جای گزش حشرات است اما تا حدودی دارای علائم متفاوت می‌باشد:

  • کهیر می‌تواند روی هر نطقه از بدن ظاهر شود. کهیر پوستی و مزمن ممکن است شکل خود را تغییر دهد، از نقطه‌ای به نقطه‌ی دیگر جا به جا شود، ناپدید شود و در طول مدت کوتاهی دوباره ظاهر گردد.
  • برآمدگی‌های قرمز رنگ یا کهیرهایی که به رنگ پوست و با لبه‌های روشن هستند، معمولاً به طور ناگهانی ظاهر می‌شوند و به همان سرعت نیز از بین می‌روند.
  • فشار روی مرکز یک کهیر رنگ آن را تبدیل به سفید می‌کند، فرآیندی که “بلانچینگ” نامیده می‌شود.

انواع کهیر


کهیر مزمن

در بعضی موارد کهیر بیش از شش هفته روی پوست باقی می‌ماند و می‌تواند ماه‌ها یا سال‌ها ادامه پیدا کند. این وضعیت به عنوان کهیر مزمن شناخته می‌شود. هر راش کهیر که کمتر از ۶ هفته طول می‌کشد، به عنوان کهیر حاد محسوب می‌شود. در مواردی که سیستم ایمنی بدن به بافت‌های خود حمله می‌کند، ممکن است کهیر مزمن ایجاد شود. این وضعیت به عنوان یک واکنش اتوایمیون (بیماری خود ایمنی) شناخته می‌شود. تصور می‌شود حدود یک سوم تا نیمی از موارد کهیر مزمن مربوط به واکنش‌های خود ایمنی است.

به همین دلیل مشخص نیست که کهیر ناشی از واکنش خود ایمنی چگونه ایجاد می‌شود، گرچه گاهی اوقات می‌تواند ترکیبی با سایر بیماری‌های خود ایمنی باشد، مانند:

  • آرتریت روماتوئید: زمانی که سیستم ایمنی بدن به مفاصل حمله می‌کند.
  • لوپوس: زمانی که سیستم ایمنی بدن به مفاصل و پوست حمله می‌کند و این دسته از افراد همیشه احساس خستگی می‌کنند

کهیر مزمن نیز می‌تواند به سایر بیماری‌های مزمن و عفونت‌ها مرتبط باشد، از جمله:

  • هپاتیت ویروسی (عفونت کبدی)
  • بیماری‌های انگلی روده
  • عملکرد ضعیف غده تیروئید (کم کاری تیروئید)

کهیر فیزیکی

کهیر فیزیکی ناشی از تحریک فیزیکی مستقیم پوست به عنوان مثال سرما، گرما، تابش خورشید، لرزش، فشار، عرق کردن و ورزش است. کهیر معمولاً در جایی که پوست تحریک شده ظاهر می‌شود و به ندرت در جای دیگر رخ می‌دهد. بیشتر کهیرها در عرض یک ساعت پس از تحریک فیزیکی ظاهر می‌شوند.

کهیر درماتوگرافیک

کهیر درماتوگرافیک شایع‌ترین شکل “کهیر فیزیکی” و زیرمجموعه آن است. کهیر درماتوگرافیک به صورت برآمدگی‌هایی روی پوست ناشی از خاراندن یا خراش دادن پوست ظاهر می‌شود. کهیر درماتوگرافیک یکی از شایع‌ترین انواع کهیر است که در آن زمانی که پوست به شدت لمس، خارانده یا به آن ضربه‌ای وارد می‌شود، پوست برآمده و ملتهب می‌گردد. واکنش پوست معمولاً به زودی پس از خارانده شدن به صورت کهیر به وضوح مشاهده می‌شود و در عرض ۳۰ دقیقه نیز کهیرها ناپدید می‌شوند.

تشخیص


پزشک معاینه فیزیکی را انجام می‌دهد، از بیمار سؤالاتی می‌کند تا تشخیص دهد که علائم و نشانه‌های بیمار چیست. پزشک همچنین ممکن است از بیمار در خصوص سابقه‌ی پزشکی او سوال کند:

  • فعالیت‌های بیمار
  • هر نوع دارو، داروهای گیاهی یا مکمل‌هایی که بیمار مصرف می‌کند.
  • نوع غذاهایی که بیمار می‌خورد یا مایعاتی که می‌نوشد.
  • کهیرها در کدام نقاط بدن ظاهر می‌شوند و چه مدت طول می‌کشد تا از بین بروند.
  • این که آیا کهیرها متورم و دردناک هستند یا خیر

اگر معاینه‌ی فیزیکی و سوابق پزشکی نشان دهند که یک مشکل زمینه‌ای وجود دارد، پزشک ممکن است از بیمار بخواهد تا آزمایش‌هایی را انجام دهد:

  • آزمایش خون برای بررسی کم خونی: آزمایش خون معمول برای تعیین این که آیا یک بیماری کلی سیستمی وجود دارد یا خیر انجام می‌شود
  • نمونه مدفوع برای شناسایی هر گونه انگل: آزمایش‌های پوستی می‌تواند برای تعیین ماده‌ای که بیمار نسبت به آن حساسیت دارد، انجام شوند
  • میزان رسوب اریتروسیت (ESR) برای شناسایی مشکلات سیستم ایمنی بدن
  • تست عملکرد تیروئید برای ارزیابی تیروئیدی که بیش از حد فعال است (هایپرتیروئیدیسم) و همچنین کم کاری تیروئید
  • تست‌های عملکرد کبدی، در صورتی که مشکلات کبدی وجود دارد

درمان کهیر


بهترین درمان برای کهیر پوستی و آنژیودما شناسایی علت و از بین بردن آن است. داروهای خوراکی و موضعی مانند کرم‌ها، قرص‌ها و داروهای تزریقی موثری برای درمان کهیرها وجود دارند و می‌توانند باعث کاهش تورم، قرمزی و خارش شوند.

آنتی هیستامین‌ها

مصرف روزانه انواعی از قرص‌های آنتی هیستامین که خواب آور نیستند کمک می‌کند تا علائم ناشی از آزاد شدن هیستامین از بین بروند. قرص‌های آنتی هیستامین عوارض جانبی کمی دارند. اگر این نوع از داروهای آنتی هیستامین به بیمار کمک نکردند، پزشک ممکن است دوز را افزایش دهد یا بیمار می‌تواند نوعی از آنتی هیستامین‌ها که موجب خواب آلودگی افراد می‌شود را در هنگام خواب مصرف کند.

قبل از مصرف هر یک از این داروها، اگر باردار هستید یا در دوران شیردهی به سر می‌برید، مبتلا به بیماری مزمن هستید یا داروهای دیگری مصرف می‌کنید، با پزشک مشورت نمایید.

سایر داروها

اگر داروهای آنتی هیستامین به تنهایی نشانه‌ها و علائم کهیر را از بین نبرند، ممکن است بتوان داروهای دیگری را نیز مانند موارد زیر استفاده کرد:

  • بلاکرهای هیستامین (H-2): این داروها، آنتاگونیست‌های گیرنده H-2 نیز نامیده می‌شوند و می‌توان آن‌ها را به صورت تزریقی یا خوراکی مصرف کرد.
  • داروهای ضد التهاب: کورتیکواستروئیدهای خوراکی می‌توانند به کاهش تورم، قرمزی و خارش کمک کنند. کورتیکواستروئیدها سیستم ایمنی بدن را سرکوب می‌کنند و در نتیجه موجب از بین رفتن نشانه‌های کهیر پوستی می‌شوند. معمولاً مصرف یک دوره از داروی پردنیزولون که بین ۳ تا ۵ روز طول می‌کشد، توصیه می‌شود. این داروها به طور کلی برای کنترل کوتاه مدت انواع شدید کهیر یا آنژیودما هستند، زیرا اگر برای مدت زمان طولانی مصرف شوند، می‌توانند عوارض جانبی جدی را ایجاد کنند.
  • داروهای ضد افسردگی: داروی تری سایکلیک ضد افسردگی دوکسپین که به شکل کرم استفاده می‌شود، می‌تواند به کاهش خارش کمک کند. این دارو ممکن است حالت سرگیجه و خواب آلودگی ایجاد کند.
  • داروهای آسم همراه با آنتی هیستامین‌ها: درمان‌هایی که با تداخل در عمل تعدیل کننده‌ها لکوترین‌ها اثر می‌کنند، ممکن است در ترکیب با آنتی هیستامین‌ها تجویز شوند و تاثیر مثبتی داشته باشند.
  • آنتی بادی‌های سنتزی (منوکلونال): داروی اومالیزوماب روی یک نوع از کهیر مزمن که سخت درمان می‌شود، بسیار موثر است. اومالیزوماب یک داروی تزریقی است که معمولاً یک بار در ماه تجویز می‌شود.
  • داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی

درمان‌های غیر دارویی

بیماران می‌توانند توصیه‌ها و دستورالعمل‌های زیر را برای درمان کهیر پوستی انجام دهند:

  • پرهیز از مصرف داروهای خاص
  • پرهیز از استرس تا حد امکان: می‌توان برای کاهش استرس از تکنیک‌های مراقبه یا آرام بخشی استفاده کرد
  • استفاده از برخی از صابون‌ها، کرم‌های پوستی و مواد شوینده ملایم
  • پرهیز از مصرف غذاهای خاص ممکن است به درمان کهیر پوستی کمک کند. غذاهایی که موجب تولید هیستامین می‌شوند عبارتند از اسفناج، ماهی، ماست، گوجه فرنگی، گوشت‌های فرآوری شده، شکلات و توت فرنگی.

22461total visits,7visits today

در مورد مقاله فوق تبادل نظر کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*